به گزارش اهوازنامه، در دانشگاه آزاد واحد خوزستان، یک سؤال ساده هنوز بیپاسخ مانده: چرا تنها رشتههای پزشکی امتحاناتشان بهصورت حضوری برگزار میشود و سایر رشتهها (از فنی مهندسی و علوم پایه تا علوم انسانی) مجبور به شرکت در آزمونهای مجازی هستند؟!
هیچ تبیینی درباره این تفکیک غیرشفاف ارائه نشده است. گویا دروسی مانند «ریاضی عمومی» یا «معادلات دیفرانسیل» که پایههای اساسی تحصیلات تخصصی دانشجویان فنی و مهندسی محسوب میشوند، به اندازه دروس آناتومی و انگل شناسی آنقدر اهمیت ندارند که در شرایطی عادلانه و نظارتشده ارزیابی شوند.
اما معضل تنها به مسئله شفافیت ختم نمیشود.
استادانی که ماهها با رعایت پروتکلهای بهداشتی و قبول زحمت و با تعهد حرفهای، دروس خود را بهصورت حضوری تدریس کردهاند، اکنون با این تصمیم مواجهاند که ارزیابی نهایی آن دروس در فضایی مجازی و با نظارت محدود انجام شود.
این رویه نهتنها به اعتبار علمی فرآیند ارزیابی لطمه میزند، بلکه انگیزه اخلاقی و حرفهای اساتید را نیز تضعیف میکند.
در مقابل، ضربه دیگر را دانشجویان تلاشگر میبینند، کسانی که واقعاً درس خواندهاند. دانشجویی که شب و روز برنامهریزی کرده، مسائل را مرحلهبهمرحله حل کرده و در کلاسها حضور فعال داشته، اکنون باید شاهد باشد که در کنارش، کسی که هیچیک از این تلاشها را نداشته، تنها با یک جستوجوی سریع یا کمک بیرونی، همان نمره (یا حتی نمرهای بالاتر) کسب میکند. این، فراتر از یک ناعدالتی ساده است؛ این، ابطال اعتماد به ارزش تلاش و صداقت در نظام آموزشی است.
در همین راستا، اطلاعیههای پیدرپی و گاه متناقض( که یک روز اعلام شد امتحانات را حضوری و روز بعد به مجازی تغییر کرد) دانشجویان مسئولیتپذیر را در شرایطی از سردرگمی و ناامیدی قرار داده است. در عین حال، برخی دیگر که از قبل قصد سوءاستفاده داشتهاند، از این شرایط بهعنوان پردهای برای تقلب سوءاستفاده میکنند. تجربه ترمهای گذشته به وضوح نشان داده که در محیطهای مجازی و بدون نظارت مؤثر، تقلب بهراحتی به یک رویه تبدیل میشود. از این رو برخی از اساتید گروههای آموزشی بر برگزاری امتحانات به صورت حضوری تاکید دارند.
در نهایت باید گفت، آموزش عالی صرفاً یک فرآیند اداری نیست. این نظام زمانی پایدار و باارزش خواهد بود که تلاش، عدالت و اعتبار علمی در آن همسو باشند.
اما وقتی استاد حضوری تدریس میکند، دانشجوی درسخوان با زحمت نمرهاش را میگیرد، و کسی دیگر با تقلب همان جایگاه را کسب میکند، هر سه این اصلِ اخلاقی دچار آسیب جدی میشوند.
و این، یک تنها «مشکل فنی» محسوب نمیشود؛ بلکه نیاز به بازگشت به مسئولیت علمی و آموزشی دانشگاه است برای حمایت از همان کسانی که هنوز به علم، انصاف و تلاش وفادارند.
امید است ریاست محترم دانشگاه آزاد اسلامی همچون گذشته، با مدیریت و تدابیر حکیمانه خویش، از تضعیف فرایند آموزشی و ارزشیابی نهایی جلوگیری کنند.
